هرچند كه امروزه مقوله ي زبان مقوله اي
است كه انديشه كردن و پژوهش در آن به عرصه هاي مختلف علوم، بويژه علوم اجتماعي گسترش
يافته است؛امّا در كنار، پژوهش هاي علمي زبان شناختي،ماشاهد انديشه ورزي هايي با پيش
زمينه هاي از پيش تعيين شده ،نيز مي باشيم كه از سوي برخي افراد به روشي سطحي
نگرانه و عوام پسندانه ارائه مي شوند.
ادامه دارد
نقش تصوير در ادبيات ديني ايران باستان با تاملي در كتاب ارژنگ ماني
ش - اسكندري دانشجوي كارشناسي ارشد فرهنگ و زبانهاي باستاني
نام هيتي ها در شرق باستان با كشف آهن و استفاده آنان از شمشيرهاي آهنين آميخته است و بسياري از تاريخ دانان نيز (ازجمله رالف لينتف) آنان را اولين كاشفان آهن مي دانند. در كتاب مقدس «عهد عتيق» بارها از هيتيت ها نام برده شده است(1) و سنگ نبشته هاي هيتي را يوننيان مي شناختندولي آنها را خط مصري مي دانستند. منابع زباني كه از زبان هيتي باقي مانده اكثرا در كشور تركيه كنوني ( بغازكوي و آلاجا كايا وتوروس) ودر سوريه (هماته ي دمشق) قرار دارند. از مهمترين زبان شناسان اروپايي كه در رابطه با زبان كتيبه هاي هيتي ها به تحقيق پرداخته اند ، مي توان از اشميدت(messerechmidt) هروزني(herozny) و... نام برد.
سطري از يك متن سومري كه از نظر ذخيره ي واژگاني با زبان ايراني باستان نزديكي فراواني دارد:
پیــش گفتار
پژوهش در شناختن سیر تاریخی زبان هر قومي، برای دست یافتن به آگاهی از چگونگی روند تکاملی فرهنگ و زبان آن اقوام می باشد، که به گونه هاي متفاوت در پروردن فرهنگ انسان معاصر ايفاي نقشي بنيادين داشته است و روشي دیرین از روش های معرفتی انسان متمدن به شمار می آید.