غرورت زیباست 

زیباتر از  رکوع و سجود های خشک

 بر  درگاه جهل و فریب

 بر آستان تزویر و ریا

چون سرو ایستاده

 شانه هایت خالی است

 سبک ازبار تعلق

 بی نیاز از میوه

رقصان از وزش باد وجود

 می نشینی  تماشای  گیاهان

 و علف های حقیر را

سایه ات بر سرشان

 کینه ات در دلشان

  آه  اما وای 

تو در این جنگل تاریک

 ا ز فسون و فریب

 به پراکندن موسیقی  آزادی

 و عشق  متهم خواهی شد

  و مجازات  تو آواز حقیر تبر